Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας

Λυπάμαι πολύ , και ορισμένοι που κακώς επέλεξαν αυτο το επάγγελμα. Όταν δεν γνωρίζεις τον πάσχοντα ηλικιωμένο που έχει πάρει εξιτήριο που μπορεί το ΕΚΑΒ να τον μεταφέρει από το νοσοκομείο στο γηροκομείο και επιμένεις που πρέπει να πάρεις ιδιωτικό ασθενοφόρο αρχίζω και πονηρεύομαι. Ο άρρωστος που έχει μπει στο νοσοκομείο με αιμορραγία και του φέρνεις να φάει πορτοκάλι μένω άφωνη. Δεν υπάρχει σεβασμός , χάνονται η αξίες . Ειρωνεία και επιθετικότητα υπερτερή. Λυπάμαι οι λίγοι καλοί χάνονται μέσα στα άχρηστα

Σε γενικές γραμμές οι γιατροί ήταν καλοί με κορυφαίο τον Κο Γιάννη Παπαναστασιου, ο οποίος ήταν πολύ συμπαθητικός και πρόθυμος να εξηγήσει σε ότι τον ρωτούσαμε. Οι νοσηλεύτριες ολες πολύ καλές και πρόθυμες να σε εξυπηρετήσουν. Φύγαμε όμως με μια απορία κι ένα παραπονο... Ο πεθερός μου νοσηλεύτηκε με χαμηλό αιματοκρίτη και πλήρη κώφωση ξαφνικά. Οι γιατροί έδωσαν όλο το βάρος τους στο αιματολογικό πρόβλημα (λογικό) και παρεβλεψαν το θέμα της κώφωσης. Ο άνθρωπος όμως υπέφερε τόσο πολύ από εμβοες που δεν μπορούσε ούτε να κοιμηθεί. Μου είχαν πει ότι μόλις σταθεροποιήσουν τα αιματολογικά θα τον πάνε και σε ΩΡΛ. 8 μέρες έμεινε μέσα κι εκεί που μας έλεγαν ζει δε ζει, ξαφνικά μας λένε παίρνετε εξιτήριο!!! Καλά και με τον ΩΡΛ τι θα γίνει? Δεν θα τον πάτε να τον δει? Όχι μου απάντησαν, να τον πάτε σε εξωτερικό γιατρό!!! Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!!! Που ακούστηκε τους λέω να νοσηλεύεται τόσες μέρες εδω ο ασθενής κι ενώ υπάρχει ΩΡΛ στο νοσοκομείο να μην τον αφήνετε να τον δει??? "Έτσι λειτουργεί το σύστημα" ήταν η απάντηση. "Αν θέλετε κλείστε ραντεβού για να τον δουν, αλλά πρώτα πρέπει να φύγετε!!!" Αυτό είναι το Αθάνατο, Εθνικό Σύστημα Υγείας!!!Το θέατρο του παραλόγου!!!

Νοσηλεύτηκα αρχές Φεβρουαρίου '26 στην Α' Χειρουργική Κλινική. Ευχαριστώ βαθύτατα την διευθύντρια της Α' Χειρουργικής κ. Κέλλυ Μπιλίρη, που με έκανε να νιώσω από την πρώτη στιγμή ότι είμαι στα καλύτερα χέρια. Ευχαριστώ επίσης και όλη την υπόλοιπη ιατρική ομάδα, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό της Α' Χειρουργικής. Οι χώροι δε, έλαμπαν από καθαριότητα. Είστε όλοι σας άψογοι, και σας είμαι ευγνώμων! Καλή δύναμη στο δύσκολο έργο σας!

Στην 6η ορθοπεδική και χειρουργική κλινική που νοσηλεύτηκε η Θεία μου, είχαμε κάποια υπέρ και κάποια κατά… Το δωμάτιο 3 κλινών, σχετικά ευρύχωρο. Αλλά το νοσηλευτικό προσωπικό, λίγο αδιάφορο, και σε κάποιες περιπτώσεις αγενές και απότομο. Βέβαια καταλαβαίνω τον μεγάλο όγκο εργασίας τους…. Ένα πράγμα που μου έκανε κάκιστη εντύπωση, ήταν ο υπερβολικός θόρυβος και οι δυνατές φωνές των εργαζομενων στο διάδρομο…. Απίστευτη φασαρία για τους ασθενείς οι οποίοι προσπαθούν να ηρεμήσουν μετά το χειρουργείο. Χτυπούν τα τρέιλερ , μιλάνε δυνατά να ακουστούν στο τέλος του διαδρόμου, μπαίνουν για νοσηλεία το βράδυ και χωρίς καμμία προσοχή κάνουν την δουλειά τους..με βιασύνη και θόρυβο Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.. Επίσης είναι δυσκολο και πολύ ακριβό να βρεις αποκλειστική για το βράδυ Για 6.30 ώρες γύρω στα 95€, και για αργίες 145€. Πως να μπορέσει να τα βγάλει πέρα κάποιος; Κάτι δίνει πίσω ο ΕΟΠΥΥ, αλλά ψίχουλα.. Κανείς τον σταυρό σου, να μην σου τύχει

Στα επείγοντα δεν μπορούμε να έχουμε παράπονα με ένα φακελάκι δυστυχώς σπρώχνεις το θέμα και προχωράμε καλύτερα. Αλλά μετά την εισαγωγή λυπάμαι πολύ. Έχω μείνει στον ευαγγελισμό , Ιπποκράτειο και δεν ζήσαμε αυτό το χάος που επικρατεί. Εύχομαι αυτό που μας κάνουν να ζήσουμε να το ζήσει κάποιο συγγενικό τους πρόσωπο για να καταλάβουν το τι αισθανόμαστε εμείς που περιμένουμε το χέρι βοηθείας από εκείνους. Λυπάμαι την κατάντια που επικρατεί Κ. Άδωνη έχεις αποτύχει

03/03/26 20:07 πήρα νούμερο για τον παθολόγο ή ώρα είναι 1:14 τα ξημερώματα και ενώ είμαι εκτός στην σειρά το νούμερο από 226 πάει στο 245 α περάσανε τώρα σου λέει περίμενε που αυτό σημαίνει το λιγότερο δίωρο. Αυτοί που πέρασαν ήταν αυτοί που είχαν το νούμερο 245 και ένας γνωστός του σεκιουριτα.

Χειρουργήθηκα το καλοκαίρι για αφαίρεση χολής, με προγραμματισμένο χειρουργείο. Με κάλεσαν μέσα σε έναν μήνα, όλα ήταν πεντακάθαρα και οργανωμένα. Οι νοσηλεύτριες ευγενικότατες, με πρόσεχαν και με βοηθούσαν σε ό,τι χρειαζόμουν. Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ένας από τους γιατρούς που ήρθε για αλλαγή στις γάζες και αφαίρεση της παροχέτευσης, ο οποίος δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για τον ασθενή ως άνθρωπο , παρά μόνο σαν διεκπεραίωση υποχρεώσεων με απάθεια, αγένεια και αχρείαστο πόνο. Ελπίζω όταν πάψει να είναι ειδικευόμενος να έχει την απαραίτητη ολιστική κατάρτιση που χρειάζεται το συγκεκριμένο επάγγελμα.