Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

Χθες πήγα για πρώτη φορά με το παιδί μου σε αυτό το νοσοκομείο αφού ένιωσε αδιαθεσία και αυτό που αντίκρισα πραγματικά με τρόμαξε. Δεν αναφέρομαι στους γιατρούς, γιατί δεν έχω κανένα παράπονο από αυτούς- φέρθηκαν πολύ καλά στο παιδί μου και έκαναν όλες τις απαραίτητες εξετάσεις. Αλλά η κατάσταση του νοσοκομείου… είναι απλώς απαράδεκτη: βρώμικο, παραμελημένο, λες και δεν έχει βαφτεί από το 1990. Δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί να αφήνεται ένα νοσοκομείο σε τέτοια κατάσταση. Πώς μπορεί ένας ασθενής να νιώθει ότι τον φροντίζουν σε τέτοιες συνθήκες; Παντού πεταμένες μάσκες, αίματα στο πάτωμα, ούτε καν πλησιάσαμε τις τουαλέτες παρόλο που σχεδόν δεν αντέχαμε άλλο. Κάτι πραγματικά τρομερό. Ελπίζω ειλικρινά να μη χρειαστεί να ξαναπάω ποτέ εκεί. Βάζω δύο αστέρια μόνο και αποκλειστικά για τους ανθρώπους που, παρόλο που εργάζονται σε τέτοιες συνθήκες, προσπαθούν παρ’ όλα αυτά να κάνουν σωστά τη δουλειά τους

Δυστυχώς η κατάσταση στο Νοσοκομείο του Ρίου στην Πάτρα είναι απογοητευτική. Ένα νοσοκομείο που υποτίθεται ότι εξυπηρετεί μια τόσο μεγάλη περιοχή θα έπρεπε να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Οι εγκαταστάσεις φαίνονται παραμελημένες και η οργάνωση σε πολλά σημεία είναι χαοτική. Οι αναμονές είναι μεγάλες και συχνά δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση για τους ασθενείς. Είναι πραγματικά ντροπή για μια ευρωπαϊκή χώρα να αφήνει ένα τόσο σημαντικό νοσοκομείο σε αυτή την κατάσταση. Οι πολίτες αξίζουν καλύτερη φροντίδα υγείας και περισσότερο σεβασμό.

Η παιδιατρική κλινική άστα να πάνε...πήγα τον γιο μου με έντονη κρίση λαρυγγίτιδας δεν μας έδωσαν καθόλου φάρμακα κ μας έδιωξαν το μόνο που μας είπαν πλύσεις με όρο κ πάνε στον δικό μας παιδίατρο και μας έδωσε αγωγή. Σε παιδι 2 ετών με ασταμάτητο βήχα κ δεν έδωσαν τίποτα. Κ η παιδίατρος απότομη. Κ δεν είναι μόνο τώρα άλλα Κ άλλες φορές έχουν γίνει παρόμοια σκηνιμα

Εχω επισκευτεί το συγκεκριμένο νοσοκομείο δύο φορές.Κτηριακα δεν είναι ότι καλύτερο,για τους γιατρούς δεν θα αναφέρω κάτι γιατί δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη και την γνώση φυσικά για να τους κρίνω. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση είναι η αγένεια και η απροθυμία του νοσηλευτικού προσωπικού.

Πήγα στα επείγοντα αργά, μετα τα μεσάνυχτα(περί τις 02.05) 05/02/2026, λογω προβλήματος υγείας που είχα. Η προϊστάμενη νοσοκόμα, οι φοιτητές υποψηφιοι ιατροί, ο ειδικευομενος ιατρός(ο Νίκος), οι νοσοκόμες, η ακτινολόγος, το προσωπικό που εβγαλε τις αιματολογικες εξετάσεις, ο επικεφαλής Ιατρός κος Άγγελος Αλεξόπουλος, όλοι λειτούργησαν εξαιρετικά παρά την πιεση των πολλων και δυσκολων περιστατικών, με απίστευτο επαγγελματισμο, οργάνωση, ενσυναισθηση, ευθύνη και αποτελεσματικότητα. Τους ευχαριστώ εκ βαθέων καρδίας, το έργο τους ειναι ανεκτίμητο!

Το ένα αστέρι το βάζω γιατί δεν γίνεται να βάλεις μηδέν. Ενδοκρινολογικό για κλάματα. Πρώτη φορά είδα γιατρό να μην μπαίνει στη διαδικασία να εξετάσει ασθενή, επειδή με παρακολουθούσε άλλος γιατρός πριν. Ευτυχώς που δίνουν τον όρκο του ιπποκράτη ....αλλά μάλλον λόγω ηλικίας ,τον είχε ξεχάσει ο κύριος Χαμπέος.... Λυπάμαι πραγματικά για τα νοσοκομεία της περιφέρειας.

Επισκέφτηκα τον φοιτητή γιο μου την Πατρα και τον βρήκα να καίγεται στον πυρετό. Δεν ήξερα κανέναν στην περιοχή. Πήρα τηλέφωνο το 112, ήρθαν οι διασώστες. Ευγενικοί, αμεσοι,επαγγελματίες. Μεταφέραμε το παιδί στο Γ.Π.Ν Ρίου, στα Επείγοντα. Ιατροί και Νοσηλευτές άψογοι, επαγγελματίες, Ευγενικοί, ανθρώπινοι. Έκαναν όλες τις εξετάσεις, με ενημέρωναν, διέγνωσαν και παρενεβηκαν ιατρικά. [Κα Ρανια, νοσηλεύτρια, είστε υπέροχη]. Έσωσαν το παιδί μου! Οι άνθρωποι δουλεύουν σε συνθήκες "πολέμου". Είναι ήρωες. Σας ευχαριστώ. Ευγνωμοσύνη.