Νοσοκομείο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός

Η απόλυτη ντροπή, φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού αλλά σε τέτοια κατάσταση, μάταιο. Τραγικό υπουργειο υγείας, τα διέλυσε όλα για να μας στειλουν στα ιδιωτικά.

Τριτοκοσμικές εικόνες, τέταρτη βράδυ στα επείγοντα. Προφανώς δεν υπάρχουν υποδομές, μηχανήματα και ίσως όχι αρκετό προσωπικό σε μια τέτοια βάρδια. Δεν υπάρχει χώρος αναμονής, απαράδεκτο να είναι έτσι παρατημένοι οι ασθενείς στους διαδρόμους, επίσης δεν υπάρχουν αρκετά δωμάτια και κάνετε εισαγωγή σε ασθενείς που παραμένουν στους διαδρόμους όλο το βράδυ. Δεν φταίνε οι γιατροί, αλλά είναι αδύνατο με τις συνθήκες που επικρατούν, όπως να μη υπάρχουν κρεβάτια, να υπάρχει μόνο ένα μηχάνημα για ακτινογραφία κλπ. , οι ασθενής να μη περνούν τη απαραίτητη ιατρική περίθαλψη.

Έφερα την μητέρα μου εκτάκτως την Κυριακή στις 4.30 το πρωί .Την εξετάσανε και στις 8 την εγχείρησανε εκτάκτως. Είμαστε στο δωμάτιο 144 Το προσωπικό είναι Φανταστικό ( το λιγότερο που μπορώ να πω).Δίνουν καθημερινά μια μάχη . Οι άνθρωποι δουλεύουν στο κόκκινο με αξιοπρέπεια επαγγελματισμό και αγάπη για τους ασθενής. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ.Σταματακο τον γιατρό για την προσέγγιση του και τον τρόπο επικοινωνίας του καθώς όλους τους γιατρούς που την παρακολούθησαν. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κάθε ένα ξεχωριστά από το ιατρικό νοσηλευτικό προσωπικό για την ευγένεια τους την ανθρώπινη προσέγγιση τους στους ασθενείς και για τον φοβερό επαγγελματισμό τους. Το δωμάτιο και οι χώροι του νοσοκομείου είναι πεντακάθαρη. Η εμπειρία που έχω λοιπόν από το ΕΣΥ είναι πάρα πολύ καλή.Ενα μεγάλο μπράβο τους.

Ο κ. Κοσμάς Δασκαλάκης είναι ένας σπάνιος γιατρός και άνθρωπος. Ανέλαβε το χειρουργείο επινεφριδίου του πατέρα μου και από την πρώτη στιγμή μας κέρδισε με την ηρεμία, την ειλικρίνεια και την επιστημονική του κατάρτιση. Αυτό που μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση και μας προσέφερε τεράστια ασφάλεια, ήταν η αμεσότητά του: ήταν διαθέσιμος στο τηλέφωνο ανά πάσα ώρα και στιγμή για να λύσει κάθε μας απορία και να μας καθοδηγήσει. Στην κρίσιμη στιγμή που τον χρειαστήκαμε, ήταν πραγματικά εκεί. Το αποτέλεσμα της επέμβασης ήταν εξαιρετικό και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλο το προσωπικό της Β' Χειρουργικής Κλινικής του Ερυθρού Σταυρού για τη φροντίδα και τον επαγγελματισμό τους. Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στον κ. Δασκαλάκη για το ήθος του. Τον συστήνω ανεπιφύλακτα!

Δυστυχώς αυτό το νοσοκομείο κάνει ένα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ!!! Απαγορεύουν να είναι μέσα ο επιβλέπων του ασθενούς, όταν μπαίνουν μέσα στο θάλαμο νοσοκόμες ή γιατροί!!! Μπήκε η μητέρα μου στον Ερυθρό Σταυρό και μέσα σε 25 μέρες την έστειλαν στο θάνατο!!! Είχε μια ελαφρά γεροντική άνοια, που σημαίνει ότι έπρεπε να προσέχω την πεταλούδα, τα σωληνάκια κλπ για να μην τα πειράξει, αλλά δεν με άφηναν... Με έβγαζαν έξω!!! Το ίδιο και τις αποκλειστικές νοσοκόμες που την παρακολουθούσαν όλο το 24ωρο. Αποτέλεσμα: Ένα σωρό ιατρικά λάθη, μαυρισμένα χέρια και πόδια από τις πολλές βελόνες, πεταλούδα στα πόδια τελικά αφού δεν μπορούσε πουθενά αλλού, αρνητική γενική διάθεση, κλπ κλπ.... Νομίζω ότι δεν έχει νόημα τώρα να τους κάνω μήνυση και να ζητάω τα αυτονόητα, αλλά νιώθω ότι έπρεπε να σας μεταφέρω το μήνυμα.

Εδώ και περίπου τρεις μήνες επισκέπτομαι συχνά την οφθαλμολογική κλινική λόγω οφθαλμολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζω από μικρή ηλικία. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ένιωσα ότι οι γιατροί με πρόσεξαν πραγματικά και συνεχίζουν να το κάνουν με συνέπεια, υπευθυνότητα και υψηλό αίσθημα καθήκοντος. Γίνονται συνεχείς και αναλυτικές εξετάσεις ώστε να παρακολουθείται προσεκτικά η πορεία του προβλήματός μου. Όλο το ιατρικό προσωπικό είναι πάντα ευγενικό, ανθρώπινο και ποτέ δεν με έκανε να νιώσω άβολα ή να αισθανθώ πίεση. Αξίζει ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται εκεί καθημερινά, σε αργίες, γιορτές, μέρα και νύχτα, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους με αφοσίωση. Αυτό που κάνουν είναι πραγματικά πολύ σημαντικό και άξιο θαυμασμού, ειδικά για όσους το βιώνουμε από κοντά ως ασθενείς. Έχοντας επισκεφτεί στο παρελθόν πολλά νοσοκομεία και ιατρεία, δυστυχώς δεν είχα παντού την καλύτερη αντιμετώπιση. Στη συγκεκριμένη κλινική, όμως, είναι η πρώτη φορά που όταν μια εξέταση διαρκεί αρκετή ώρα ή και ώρες, οι γιατροί μου ζητούν ειλικρινά συγγνώμη αν με έχουν κουράσει και με διαβεβαιώνουν πως είναι πάντα διαθέσιμοι σε περίπτωση που τους χρειαστώ. Η γιατρός που με παρακολουθεί είναι συνεχώς δίπλα μου, σε κάθε δυσκολία, απορία ή ανησυχία. Με αντιμετωπίζει πάντα με καλοσύνη, ζεστασιά και πραγματικό ανθρώπινο ενδιαφέρον, είναι πολύ φιλική και με κάνει να αισθάνομαι άνετα σε κάθε επίσκεψη. Αυτή η στάση της με γεμίζει ασφάλεια, εμπιστοσύνη και σιγουριά, κάτι εξαιρετικά σημαντικό για έναν ασθενή. Τους ευχαριστώ θερμά όλους και νιώθω πραγματικά τυχερός που βρίσκομαι υπό την παρακολούθησή τους.

Βάζω 1 αστέρι γιατί δεν μπορώ να βάλλω λιγότερο. Σε βραδυνή εφημερεία Πέμπτης εικόνες απόλυτης ντροπής. Οι υποδομές και το προσωπικό προφανώς ανεπαρκείς, χώροι αναμονής δεν υπήρχαν δλδ καρέκλες στους διαδρόμους για να κάτσει ένας συνοδός. Τα φορεία με τους ανθρώπους στιβαγμένα τα πλαινά των διαδρόμων και να κλείνουν όλη τη δίοδο κίνησης του κόσμου και των τραυματιοφορέων. Συνόδευα τη μητέρα μου με υποψία εγκεφαλικού ήταν τρομοκρατημένη και για πρώτη φορά ζήτησε να πάει στα επείγοντα και εγώ ως άνθρωπος που δεν είχα γνώσεις έπρεπε να κάνω το σωστό και να πάω να δω αν κινδυνεύει να πεθάνει η να πάθει κάτι πολύ σοβάρο. 1. Η διαλογή μας έστειλε στην παθολογική ενώ το περιστατικό ήταν νευρολογικό και φόρτωσαν την πτέρυγα χωρίς λόγο. 2. Μέτα από δυόμισι ώρες μπήκε για εξέταση στην παθολογική όπου κατάλαβα ότι δεν την θεωρησαν επικίνδυνο νευρολογικό περιστατικό για εγκεφαλικό και φυσικά με ειρωνεία και νεύρα μου επιτέθηκαν ότι γιατί τη φέρατε. Γιατί δεν είμαί γιατρός και έπρεπε να βοηθήσω λέτε να ήθελα να σας βλέπω στα επειγόντα για να κάνω τα γούστα της υπερευαισθησίας μου; Κι αν είστε σιγουροι και δεν το αμφισβητώ αυτό πραγματικά κάνετε καλά τη δουλειά σας, διώξτε μας, όχι μας έστειλαν στους νευρολόγους. 3. Αναμονή 4 ώρες έξω από την πόρτα του νευρολογικού, εγώ ως συνοδός 7 ώρες όρθια οριακά έτοιμη για λιποθυμικό επισόδειο. Προσβολές , δεν μας είδαν ποτέ και μας κατσάδιαζαν αν τολμούσαμε να ρωτήσουμε πότε θα μας δει ο νευρολόγος. Μπήκαμε 8 το βράδυ και βγήκαμε σχεδόν 4 το χάραμα αφού η μητέρα μου υπέγραψε να φύγει χωρίς να τη δει ο νευρολόγος. Δεν το λέω καθόλου ειρωνικά το λέω απλά βάση κοινης λογικής η απόπειρα να πας στα επειγόντα είναι ακυρωμένη (η πιο σημαντική και έκτακτη κατάσταση και ανάγκη απέναντι στην ανθρώπινη ζωή) γιατί αν εχείς κάτι όντως ιδιαιτερα κρίσιμο μέσα στο 10 ωρο που θα σε δουν μάλλον θα έχεις πεθάνει και αν είσαι παραπλανημένος πάλι δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθυνη σε σωστους χρόνους και συγκεκριμένο αριθμό εξετάσεων να στο επιβεβαιώσουν, θα πρέπει να κάνεις τον κύκλο του πρωτοκόλου χωρις στην ουσία να υπάρχει επαγγελματική ευθύνη εμπιστοσύνη στην τεκμηριωμένη γνώση και απόφαση του εκάστοτε γιατρού που μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της κρίσης του, επομένως θα σε κρατήσει ακόμα και τζάμπα εξουθενώνοντας και το σύστημα και τον ασθενή ενώ συγχρόνως με τη συμπεριφορά του τον τιμωρεί γιατί δεν είχε τπτ σοβάρο και ήρθε στα επείγοντα. Τι να πω, απλά ότι δεν υπάρχει δημόσια υγεία και πάντα κυριώς πρώτα ο ασθενής και μετά το προσωπικό έρχονται σε τραγική θέση μέσα σε αυτό το σύστημα. Απλά ο ασθενής κινδευνεύει όντως να πεθάνει ή όχι δεν έχει επιλογή, ο επαγγελματίας υγείας έχει την επιλογή να παραιτηθεί απο έναν χώρο εργασίας που δεν αντέχει, αλλιώς δείξτε μια ευγενεια τις δύσκολες ώρες. Προφάνως δεν ισχύει για όλο το προσωπικό.